Emerytury tych, którzy dobrowolnie ubezpieczyli się dodatkowo (tzw. III filar), np. w Pracowniczym Programie Emerytalnym, składałby się zatem z trzech części. Konsekwencje wprowadzenia nowego systemu są zróżnicowane, według trzech grup wiekowych:

q       osoby urodzone przed 1 stycznia 1949 roku pozostaną w dotychczasowym systemie, tzw. I filarze (zreformowany ZUS) i zachowają wszystkie nabyte prawa emerytalne;

q       osobom urodzony po 31 grudnia 1948 roku a przed 1 stycznia 1969 roku pozostawiona jest możliwość wyboru. Mają one prawo albo ulokować całość swojej składki emerytalnej w całkowicie gwarantowanym przez państwo I filarze nowego systemu, albo podzielić składkę i przekazać jej część (1/3) do jednego z OFE zarządzanego przez Powszechne Towarzystwo Emerytalne (PTE) inwestujące na rynku kapitałowym (II filar). Osoby te mogły podjąć decyzję o przystąpieniu do II filaru do końca 1999 roku, a brak takiej decyzji będzie oznaczał, że wybierają oni emeryturę tylko z I filaru;  

q       osoby urodzone po 31 grudnia 1968 roku będą obowiązkowo ubezpieczone w obydwu filarach. Ich składka emerytalna będzie dzielona między I i II filar w proporcji 1/3 do 2/3. Osoby młode, które do końca grudnia 1999 roku same nie wybrały OFE, zostały przydzielone do jednego z OFE drogą losową.